Een zogenaamde veilige omgeving..

Een veilige omgeving is van groot belang in het goed functioneren van mensen. Het is zelfs een wezenlijk onderdeel van mijn teamcoachings om als onderdeel van een gezonde teamcultuur (weer) een veilige omgeving te creëren. Maar waarom heb ik het dan over een “zogenaamde” veilige omgeving? Omdat sommigen een definitie van veiligheid hanteren die het goed functioneren van een team juist remt, of zelfs blokkeert! In dit artikel leg ik uit wat het verschil is.

Vertrouwelijke info

Aan het begin van een ontwikkeltraject voer ik altijd intakegesprekken. In die gesprekken geven mensen mij vaak al best snel behoorlijk wat vertrouwelijke info. Want alles wat we bespreken blijft binnenskamers. Het is toch immers een veilige omgeving waar je kan zeggen wat je op het hart ligt? En dat gaan we natuurlijk niet zomaar met iedereen delen. Stel je voor! Als mijn manager of mijn teamleden dit zouden weten…. Jouw geheim is bij mij veilig.

Kunstmatige harmonie

Veiligheid wordt in dit kader vertaald als het recht om iets te weten of in vertrouwen te vertellen dat voor anderen binnen het team “geheim” is. Dit is voor mij echter juist geen veiligheid. Ik zou mijzelf namelijk binnen een team niet veilig voelen als ik weet (of aanvoel) dat een teamlid iets voor me verzwijgt dat belangrijk zou kunnen zijn voor mij of onze samenwerking. Er ontstaat dan uiteindelijk een kunstmatige harmonie. We doen “aan de oppervlakte” aardig tegen elkaar terwijl “onder water” van alles speelt. Ik zou me daarin allerminst veilig voelen. En jij?

(Natuurlijk kunnen we altijd persoonlijke zaken zijn die je niet (zo maar) met het team deelt en niet persé relevant zijn in de samenwerking. Vanzelfsprekend zijn die dan vertrouwelijk in deze gesprekken.)

Delen is vermenigvuldigen

Tijdens de intakegesprekken begint mijn aanpak. Ik geef dan ook altijd duidelijk aan dat ik ervan uit ga dat alles wat we bespreken voor mij informatie is die ik ook met anderen kan delen. Als iets écht vertrouwelijk is, zal je het er specifiek bij moeten zeggen. En ik daag je uit. Allereerst om datgene dat je in eerste instantie als vertrouwelijk zal willen behandelen tóch te delen. En om het achterste van je tong te laten zien. (natuurlijk bepaal jij uiteindelijk wat we ermee doen). Alles wat we binnenskamers houden, zal namelijk blijven wat het is. Iets zal pas kunnen veranderen als we het bespreekbaar maken. In het Johari-venster heet deze open ruimte waarin we elkaar confronteren “de arena”. En dat model leert dat alleen in de arena groei mogelijk is.

Mijn veiligheid

Ik beloof daarbij wel veiligheid. Namelijk dat ik zal bewaken dat ik de confrontatie zo leid, dat je elkaar niets persoonlijk gaat verwijten. Dat je niet op de persoon speelt, maar weergeeft wat je waarneemt en wat je erbij voelt. En dat ik ook de ander zal verleiden en uitdagen om uit te spreken wat er in hem omgaat. En dat ik zal benoemen wat ik zie en voel.

Mijn doel is om jou en de ander te leren dat confronteren spannend is en tegelijkertijd een enorme opluchting geeft als je na die confrontatie weer openheid ervaart. Want die openheid is van cruciaal belang in een team. We bouwen zo aan een teamcultuur waarbinnen je erop mag vertrouwen dat wat je ziet ook datgene is dat er is. En dat is mijn definitie van veiligheid.

Ik wens je veel veiligheid in de arena

Marc Bekker | Team Inspirator

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.