Zinloze discussie

Een discussie starten terwijl voor jezelf al vaststaat wat de conclusie is? Zinloos! Een tijdje geleden overkwam me dit. Iemand (laat ik hem “Jan” noemen) startte een discussie met me waarbij hij zijn conclusie – of beter gezegd: oordeel over mij – al klaar had. Hoe start je dan een zinvolle discussie met iemand als voor jou duidelijk is hoe de zaak in elkaar zit en je de ander daarvan probeert te overtuigen?

 

Overtuigd van je gelijk
Er is niks mis mee om overtuigd te zijn van je eigen gelijk. Ik durf er best voor uit te komen dat ik dat zelf ook ben. Maar als dit je in de weg staat om andere visies en meningen te zien en horen, beperk je jezelf enorm. Je komt dan namelijk nooit aan nieuwe inzichten. En nieuwe inzichten zijn noodzakelijk om je keuze-pallet te verbreden en te groeien. In een eerder artikel schreef ik er al over hoe ik ervaar dat mijn eigen overtuigingskracht me beperkt in mijn persoonlijke groei. En dat terwijl ik er bewust aan werk om me open op te stellen en aan de ander aangeef dat ik uitdrukkelijk opensta voor andere meningen!

 

Frontale aanval
Ik kan oprecht zeggen dat ik het gesprek met Jan heb ervaren als frontale aanval. Jan had een duidelijk oordeel over mijn handelswijze. Op zich geen probleem, dat kan ik best aan. Wat het voor mij een aanval maakte, is dat hij helemaal niet openstond voor mijn kant van het verhaal. Zijn conclusie stond al vast en het enige doel was om mij te laten toegeven dat hij gelijk had. Zijn manier van benaderen nodigde me geenszins uit om open te staan voor zijn argumenten (ik had ongetwijfeld wat kunnen leren van zijn zienswijze). Ondanks mijn pogingen om me open te stellen, merkte ik dat ik zijn verhaal niet kon laten binnenkomen. En toegeven dat hij gelijk zou kunnen hebben was al helemaal geen optie. Zijn aanval lokte bij mij een sterke positionele verdediging uit zonder dat dit een bewuste keuze was. De Roos van Leary verklaart hoe dit werkt.

Hoe dan wel overtuigen?
Hoe ga je dan een gesprek in als je er echt van overtuigd bent dat je gelijk hebt? Het kan immers niet altijd de bedoeling zijn om jezelf te overtuigen van je ongelijk. Jan is van mening dat ik in een uitgevoerde opdracht (bij een relatie van hem) het doel in veel minder tijd had kunnen bereiken. Hoe had Jan mij kunnen overtuigen van zijn gelijk?

Ik stel me voor hoe het gesprek had kunnen verlopen.
Jan vraagt me hoe ik tot mijn handelswijze ben gekomen. Hij vraagt of het ook anders had gekund, en ik voel me uitgenodigd om me daarvoor open te stellen. Jan vraagt: “Wat was ervoor nodig geweest om hetzelfde resultaat te bereiken in veel minder tijd?” We denken samen hardop na over een alternatieve manier. Jan draagt zijn ideeën aan over hoe ik het had kunnen aanpakken en vraagt me of dat zou kunnen werken.  Ik kan me best een voorstelling te maken van zijn gelijk: “Hmmmmmm… daar zit eigenlijk best wat in…” En wie weet…. kan hij me daarvan zelfs overtuigen. Of beter gezegd: Jan helpt me om mezelf ervan te overtuigen. Ik heb er nog wat van geleerd ook! En ik ben hem daarvoor dankbaar! (lijkt best wel op hoe een coachingsgesprek verloopt….)

Ik wens jou en mezelf veel zinvolle en leerzame discussies!

 

Marc

PS:
Ik vraag me (zoals altijd) af: “Wat had ik anders kunnen doen?” Ik denk dat ik in de rebound ga Jan vraag hoe hij tot zijn oordeel komt. Maar nu voorbereid op zijn manier van communiceren. Hopelijk kan ik me dan openstellen voor zijn mening. “Hit me” Jan! Dat is best een uitdaging. Kan ik er alsnog iets van leren 🙂

One thought on “Zinloze discussie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.