Wat wil je van me?

Misverstanden….. dé basis voor conflicten. Verwachtingen…… dé basis voor teleurstellingen. Voor beide geldt: voorkomen is beter dan genezen. Hoewel genezen niet eens zo ingewikkeld hoeft te zijn. Als je maar geen last hebt van je ego. En als je maar het lef hebt om dingen te doen die je spannend vindt. En als je maar durft los te laten. In dit artikel besteed ik aandacht aan het voorkomen én aan het genezen, zodat je kunt werken aan een leven met zo min mogelijk conflicten en teleurstellingen. Dat klinkt toch goed?

Een typisch voorbeeld van een hardnekkig misverstand is bijvoorbeeld het verschil in verwachtingen tussen mannen en vrouwen. Met het risico dat ik nu teveel generaliseer (bij voorbaat excuses daarvoor, haha).Vrouwen willen over het algemeen graag (en in de beleving van mannen erg veel) praten. Dat helpt ze o.a. om hun gedachten en gevoelens een plek te geven, te ordenen, etc.. Mannen willen over het algemeen oplossen en het liefst met zo min mogelijk woorden. Als een vrouw dan haar ei kwijt wil en de man wil zo kort mogelijk door de bocht, dan……. Juist ja: feest.

Natuurlijk ken ik dat ook. Ooit heb ik mijn coach gevraagd met een dergelijke situatie wat te doen. Zijn antwoord: “Weet je eigenlijk wat er dan van je verwacht wordt? Duuuhhhhh….. Nee dus! “En waarom vraag je dat dan niet?”. Toen was ik toch best wel even uit het veld geslagen en heb hem volgens mij aangekeken of hij Chinees praatte. “Vragen? Dat hoor ik toch te weten? Dat wordt dan toch juist van me verwacht?”. Gelukkig heb ik sindsdien veel geleerd 🙂 Ik heb zelfs geleerd dat bij mij ook irritaties kunnen ontstaan als iemand anders niet doet wat ik van hem of haar had verwacht. Kort geleden moest ik even mijn ei kwijt bij mijn collega. Ik had gewoon even de pest erin omdat een paar dingen op dat moment gewoon niet lekker liepen. Ook hij begon meteen te relativeren en kwam met oplossingen. Daar vroeg ik toch niet om? Ik wilde alleen even mijn ei kwijt. Sta nu eens even stil bij de vraag wanneer jij voor het laatst zo’n situatie had. Ik vermoed dat dit niet veel langer dan een dag geleden is.

Hoe kun je die misverstanden dan voorkomen? Heel simpel dus. Door zelf aan te geven wat je van een ander verwacht. Soms is je dat zelf niet meteen duidelijk, zoals in mijn voorbeeld van net. Maar merk je dat er wat irritatie ontstaat in het contact met een ander, benoem dat dan gewoon: “Ik merk dat ik wat geïrriteerd raak. Maar ik weet nog niet hoe dat komt.” Ik begrijp dat dit in eerste instantie een beetje vreemd in de oren klinkt, doe het eens gewoon! Vanaf de andere kant kun je heel eenvoudig vragen: “Wat verwacht je van me?” (of zoals boven: wat wil je van me, maar dat is een beetje scherp, haha).

En als het te laat is? Als het kwaad al is geschied? Dan is het zaak om je ego in toom te houden en het gesprek aan te gaan. Accepteer dat er waarschijnlijk een verschil in verwachtingen is geweest. Probeer eerst te begrijpen wat de verwachtingen van de ander waren of zijn. Als je olie op het vuur wilt gooien, probeer dan vooral de ander ervan te overtuigen dat zijn / haar verwachtingen niet kloppen. Het liefst voordat je ook maar hebt geprobeerd om die te begrijpen.

De oplossing is dus in theorie simpel: praat over wat je waarneemt dat er (in jouw beleving) gebeurt. De praktijk is wat spannender. Daarvoor heb je moed nodig. Want moed is angst hebben en toch doen. Gewoon doen dus!

Ik wens je veel moed!

Marc

5 thoughts on “Wat wil je van me?

  1. Herkenbaar en (daardoor?) leuk artikel, Marc!
    Direct te reflecteren op wellicht mijn grootste valkuil: “aannames”
    Inmiddels heb ik dit goed onder controle, hetgeen mij met name op het commerciële vlak enorm voorruit helpt.
    “Mag ik hieruit concluderen dat…..” of “Kunt u dat toelichten?” zijn voor mij vaak terugkerende vragen tijdens gesprekken om nóg beter (en makkelijker) de impliciete behoefte boven water te krijgen.
    Interessante bijkomstigheid is dat voor de klant het gevoel versterkt wordt dat je oprecht geïnteresseerd bent! …. en dat resulteert weer in een positieve beïnvloeding van je gunfactor. 🙂

  2. Een heel herkenbaar verhaal, en het ontbreekt ons idd nogal eens aan moed en dan ook nog eens om de verkeerde reden, namelijk omdat je (vermoedt dat je) die ander kwetst of de verkeerde seinen doorgeeft. Wat niet zo is, mits je maar oprecht en vanuit je hart reageert.
    Ik had dat laatst met een hele grote klant van me; er was sprake van een misverstand en daar kwam de wrijving, de mails met een dubbele lading etc. In dit geval waren wij beiden vrouw, en hadden
    we beiden moeite om het uit te spreken. Ik vond het vooral moeilijk
    omdat ik haar én graag mag én niet als klant wil verliezen en zij
    omdat ze me én heel graag mag én mij dus niet wil kwetsen.

    Ondertussen gebeurde dat laatste wel.

    Vanaf het moment dat ik het opengooide en er met haar over heb
    gesproken vanuit mijn hart en niet vanuit mijn angst klaarde de lucht, werd het probleem zichtbaar waardoor we het hebben kunnen oplossen.

    Simpel, dat had ik eerder moeten weten en doen.
    Maddie

  3. He Marc,

    O o o wat herkennen we ons hierin. Dagelijks heb ik mensen aan tafel die dit zo nodig moeten leren. Het is de onzekerheid die hen parten speelt om daadwerkelijk te vragen wat er van hen verwacht wordt laat staat om aan te geven wat zij van een ander verwachten.
    Ik geef ze daarbij ook altijd weer aan dat ze geen letterbalk op hun voorhoofd hebben waar mensen kunnen lezen wat er (van ze) verwacht wordt.

    Tevens geef ik ze mee: duidelijkheid vooraf, geeft minder gelazer (sorry voor de woordkeuze) achteraf!
    En dat die duidelijkheid verschaffen in eerste instantie getuigt van lef tonen en het gewoon vragen of zeggen… Ja, helder. Anderzijds zal men ervaren dat het geven danwel vragen van die duidelijkheid door de andere kant als prettig ervaren zal worden.
    Zij zijn immers niet anders! Zij hebben immers ook die vrees om de duidelijkheid te vragen danwel te geven.

    Gewoon doen!! Al was het alleen maar voor je eigen duidelijkheid!!

    Dini

    1. Mee eens. Wat ik nog wil aanvullen, is dat mensen vaak zelf niet eens bewust zijn van wat ze verwachten. Het bespreekbaar maken schept voor beiden duidelijkheid vooraf. Bovendien versterkt het enorm de persoonlijke band.

      Marc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.