Was alles maar zo simpel als mijn werk

Voor veel mensen is het werk een wezenlijk (onder)deel van hun leven. Vooral als je in de wat hogere functies komt, lijkt het leven vaak om het werk heen te draaien. Leef je om te werken of werk je om te leven? Of is het werk je leven (geworden)? En wat als je dan ergens in je leven merkt dat dit jou niet meer voldoende te bieden heeft? Wat als je merkt dat jouw focus op je werk ervoor heeft gezorgd dat je veel te weinig aandacht hebt besteed aan jouw persoonlijke ontwikkeling?

Welkom bij de club
Als dat zo is, ben je zeker niet de enige. Waarschijnlijk ben je een man en waarschijnlijk ben je tussen de 35 en 45 jaar. En waarschijnlijk bevind je je in zoiets als de midlife crisis. Gefeliciteerd dan! Je hebt nu de kans om de tweede helft van je leven vorm te geven! En daarbij kun je gebruik maken van de ervaringen uit de eerste helft.
Waarom heet het (en ervaar je het mogelijk ook als) midlife crisis dan? Wat mij betreft is dat heel simpel. Een crisis is een overgang van de ene periode naar de andere. Net zoals de wereld nu in een crisis zit (overgang van het Informatietijdperk naar het Ideeëntijdperk). En die periode biedt wat mij betreft vooral veel kansen. Lees dit maar eens.

Je leven reorganiseren
Deze crisis kun je volop benutten. Daarvoor is wel iets nodig. De grootste uitdaging is om je oude stramienen los te laten. Als je dat niet doet, zal er ook nooit iets wezenlijk veranderen. Natuurlijk kun je dan wel op detailniveau wat andere keuzes maken. Maar de hoofdstroom blijft gelijk. Je borduurt voort op de oude gedachten. En dat kan alleen iets opleveren dat lijkt op het oude. Als je dat wilt, dan is dat de goede keuze voor jou. Realiseer je dan wel dat je ook niet nooit echt uit de crisis komt. Wat je dan doet lijkt meer op een reorganisatie: je blijft het oude doen, maar dan net op een andere manier.

Van-Rups-Tot-Vlinder

Transformeren
Om een echte verandering door te voeren is het nodig om iets wezenlijk anders te doen: te transformeren. Een transformatie komt van binnen, terwijl een reorganisatie aan de buitenkant blijft. Transformeren is alleen mogelijk als je tot andere inzichten komt. En er is alleen ruimte voor andere inzichten als je de oude loslaat. En dat is het lastigste dat er is. Zeker voor mensen die in hun leven gewend zijn om zaken naar hun hand te zetten. En omdat  je deze site bezoekt, is de kans groot dat jij tot die categorie behoort.

Ingeborg Bosch – ontkenning van behoefte

Jij hebt toch geen probleem?
Of je een probleem hebt? Dat kan niemand voor jou bepalen. Dat ervaar je alleen zelf. Iets is namelijk pas een probleem als je het zo ervaart. En ook dat is iets waarin wij (en dan reken ik mezelf tot dezelfde groep als jij) niet zo goed zijn. Executives zijn kansendenkers, zien altijd mogelijkheden. En zeker als het dichtbij komt en persoonlijk wordt. Nee…. wij hebben toch geen probleem? Dat kan natuurlijk zo zijn. Het kan ook zijn dat je dat jezelf wijsmaakt en je probleem verstopt (Ontkenning van behoefte – Ingeborg Bosch). En dat je vlucht in iets wat je snapt en beheerst: je werk.

Was alles maar zo simpel als mijn werk
Een mens vindt het fijn om iets te doen wat hij kan, dat is heel normaal. En het werk is iets dat heel overzichtelijk is en afgebakend kan worden. Goed zijn in je werk is iets dat te leren is. En presteren geeft je een goed gevoel. Althans – voor zolang als dat duurt. We worden in deze wereld vooral opgevoed en getraind op “hoofd-zaken”. En ons gevoel? Daar moeten we zelf maar mee uit zien te komen. En juist dat gevoel is een heel complex ding. En dat complexe ding leeft zijn eigen leven. En als je jouw gevoel te lang negeert (wat bij velen helemaal vanzelf gaat, zo goed ben je erin geworden)? Dan is de kans groot dat het ergens een keer de kop opsteekt. Je voelt je futloos, krijgt last van de maag, migraine of andere vage klachten.

Zo oud als de weg naar Rome
Ken je je klassiekers: de behoeftepiramide van Maslow? Hierboven zie je hem. Voor de meesten geldt dat je grofweg tot je 40e deze piramide tot en met het niveau van waardering bestijgt en in het niveau van zelfontplooiing in ieder geval het rationele stuk. De volgende stap is de emotionele zelfontplooiing. In het model hierboven zijn dat de termen zelfbewustzijn, jezelf kunnen zijn.

Hoogste niveau van ontwikkeling
Waarschijnlijk ken je “Seven Habits” van Steven Covey wel – of heb je er op zijn minst over gehoord. Covey noemt drie niveaus van ontwikkeling. Het tweede niveau heb je waarschijnlijk wel voor een groot deel bereikt als je dit leest: onafhankelijkheid. In een management- / directierol sta je al snel boven de mensen in je zakelijke omgeving. Grote kans dat je dat privé ook doet (bewust of onbewust). Het hoogste niveau is dat van wederzijdse afhankelijkheid. En die is een stuk complexer. Daarvoor moet je durven loslaten. Je kwetsbaar kunnen opstellen. En écht luisteren en écht aandacht hebben. Tijd vrijmaken om echt contact te maken. En dat kan alleen in het hier en nu. En als je gedreven bent…. ben je dat vaak niet.

Leiderschap
Dat is mijns inziens Leiderschap. Persoonlijk Leiderschap dan wel te verstaan. Wat persoonlijk leiderschap is de basis voor het soort leiderschap waar de wereld nu om vraagt. Wil je de Leider in jezelf ontwikkelen? Dan maak ik graag eens kennis met je. Ik moet je wel waarschuwen. Het ontwikkelen van de Leider in jezelf is confronterend en hard werken. Als je dat nog niet wilt, moet je misschien nog even wachten. Wachten tot je problemen wat groter zijn en je drijfveer groot genoeg is om de confrontatie met jezelf aan te gaan. Of ben je dat liever voor? En er is kracht voor nodig om om hulp te vragen. Ook dat is wederzijdse afhankelijkheid en Leiderschap.


Marc

3 thoughts on “Was alles maar zo simpel als mijn werk

  1. Dag Marc

    Mooie column en veel waarheid, echter vind ik dat je wel erg kort door
    de bocht gaat als je “Het kan ook zijn dat je dat jezelf wijsmaakt en je probleem verstopt (Ontkenning van behoefte – Ingeborg Bosch). En dat je vlucht in iets wat je snapt en beheerst: je werk.” Ontkenning van behoefte is maar 1 van afweerprofielen, die zij onderkent.

    1. Dag Pim,

      Dank je. Ik ben inderdaad kort door de bocht; daar hou ik van. Ik ben graag duidelijk en sta ergens voor. Mooi dat je daarop reageert.

      Ik pretendeer niet compleet te zijn mbt de theorie van Ingeborg Bosch. Ik haal één van de afweermechanismen aan om wat achtergrond informatie te geven bij mijn bewering.

      Marc

  2. Om te komen tot het inzicht om persoonlijk leiderschap te ontwikkelen getuigt van persoonlijk leiderschap. Dat je daarbij anderen nodig hebt is erkenning van de wederzijdse afhankelijkheid. Het is heel logisch het zit allemaal in ons alleen we hebben het in laten wikkelen en dan komt er op een moment het inzicht om dat te “ontwikkelen” waardoor je “jezelf” ontdekt. ” De situatie is niet het probleem maar onze gedachten erover”

Laat een reactie achter op Pim Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.