Syndroom van Up / wie is er nou gek?

Afgelopen woensdag was ik op de nieuwjaarsreceptie van de SWB (Sociaal Werkvoorzieningsbedrijf in Hengelo). Ik was net binnen en kwam al een vrolijk zingende vrouw tegen die aan het schoonmaken en opruimen was. Dat was de eerste maar niet de laatste opgewekte medewerker die ik die middag tegen kwam. Stuk voor stuk mensen die werkzaamheden verrichten waar ‘normale mensen’ weinig lol aan zouden beleven, terwijl zij er veel plezier in hebben. En ik dacht: wie is er nou gek?

De laatste tijd kom ik veel in aanraking met de term ‘Mindfulness’. Ik realiseer me dat dat deels te maken heeft met mijn interessegebied. De wereld bestaat immers alleen uit die dingen die ik zie. En dat heeft weer te maken met mijn persoonlijke interesses. Ik geef even een simpel voorbeeld om dat te bewijzen. Begin van de week had ik een afspraak met Berny bij  Geofox. Hij vroeg me of ik koffie wilde en ik liep even mee naar de keuken. Daar stond een heel ouderwetse koffiemachine en deze werd dus onderwerp van gesprek. Het ging om een machine zoals deze (ongeveer):

Even los van het gesprek dat we daarover hadden, dacht ik: “Wat een ouderwetse machine, die kom ik nooit ergens tegen”. Afijn, Woensdag had ik dus de nieuwjaarsreceptie bij SWB en tot mijn verbazing….. stond daar al net zo’n machine. En daar ben ik dus in het verleden al minstens tien keer langs gelopen. Als klapper op de vuurpijl was ik gisteren bij ROZ in Hengelo en daar….. je raadt het al.

Dit voorbeeld toont voor mij twee dingen aan:

Allereerst dat de wereld bestaat uit de dingen die je ziet. En dat is maar een heel beperkt gedeelte van wat er daadwerkelijk in je omgeving gebeurt. Gelukkig maar, anders zouden we gek worden. Kijk maar eens naar het filmpje in mijn artikel Effectieve communicatie door NLP. In de marketing heet dit fenomeen selectieve waarneming (perceptie).

Ten tweede dat we ook vaak heel veel dingen langs ons heen laten gaan. We zijn in ons hoofd druk met van alles en nog wat en vergeten om echt waar te nemen. Met andere woorden: we leven niet bewust “in het hier en nu”. Daardoor gaan ook heel veel dingen die in onze omgeving zijn langs ons heen en missen we essentiële en vaak mooie en waardevolle dingen. Bewust leven in het hier en nu is feitelijk wat mindfulness betekent.

Dat kwam in me op toen ik mijn bezoek aan SWB liet bezinken. Ik heb er namelijk een gewoonte van gemaakt om even stil te staan bij dingen die ik heb gedaan of plaatsen waar ik ben geweest en probeer dan die situatie van verschillende kanten te belichten. Ik realiseerde me dat mensen met het syndroom van Down eigenlijk heel erg in het hier en nu leven. Zij maken zich veel minder dan wij druk om wat is geweest en wat nog gaat komen. Daar kunnen we nog veel van leren.

Ook kinderen leven veel meer in het hier en nu. Zij staan ook beter in contact met hun primaire gevoel. En helaas: hoe ouder ze worden, hoe meer wij ze belasten met rationele ballast en ze het contact met hun gevoel kwijtraken. Vincent, een goed vriend van me, verzorgt met zijn bedrijf Papilio Novare in Maleisië trainingen gericht op “Whole Brain Technology”. Hij maakte me ervan bewust dat we in het Nederlands een heel mooi woord kennen waarvan we ons eigenlijk niet bewust zijn van de betekenis. Ontwikkelen betekent letterlijk dat we schillen afpellen en tot de kern komen. In deze kern weten we namelijk al alles wat we nodig hebben (zie ook de vooronderstellingen van NLP). Kijk eens goed naar kinderen (vooral die van jezelf als je ze hebt) en probeer van ze te leren. Je zult versteld staan wat zij intuïtief al weten.

De wereld bestaat dus uit de dingen die we bewust waarnemen. En dat kun je sturen als je wilt. Dat is te coachen als je daarvoor open staat. Nog één voorbeeld dan:

Een van mijn eerdere artikel heb ik o.a. gepost in verschillende groepen op LinkedIn. Daar kwam de volgende reactie op:

Bas: Dat kan die meneer Fentener van Vlissingen nu wel zeggen, de wereldbank (nooit geinterviewd door financieel expert van Nieuwkerk, maar toch wel een beetje respectabel) zegt toch wat anders….
http://www.nu.nl/economie/3004810/wereldbank-voorspelt-weinig-verbetering-wereldeconomie.html.

Dus ik lees dat artikel en lees dat de Wereldbank verbetering voorspelt (weliswaar weinig, maar wel verbetering), ik lees dat de wereldeconomie groeit en ik lees dat de Eurozone gelijk blijft (0,1% krimp is voor mij verwaarloosbaar). In een andere discussie werd ik betiteld als rasoptimist. Sorry, ik ben nu eenmaal van nature een DIMmer. Die term is me bijgebleven van het laatste trainingsbureau waar ik heb gewerkt. Mijn ‘baas’ daar zei: er zijn DIP-pers en DIM-mers. DIP-pers Denken In Problemen en DIM-mers Denken In Mogelijkheden. Dus ik zou zeggen:

Lekker DIMmen met zijn allen!

Marc

5 thoughts on “Syndroom van Up / wie is er nou gek?

  1. Ik was met jou op dezelfde plaats en herken wat je zegt. Ik zag dat ook, bij SWB. Je ziet en voelt daar nog veel meer, trouwens. Zoals verbazing. Over hoe de klanten van de SWB de kracht van hun mensen ervaren en hoe de mensen die deze mensen plaatsen bij de werkgevers (dus de professionals) dat ervaren. Om kort te gaan: die blik is verschillend! Na het event hebben we deze reacties op beeld vastgelegd. Als de video gereleased is, zal ik hem posten in je blog of aan je mailen. Ik geloof namelijk met heel mijn hart dat hij jou en mij en iedereen kan inspireren om te doen wat de mensen van de SWB ook doen (alle mensen daar): met een open blik je kwetsbaar opstellen en samen (opnieuw) op zoek gaan naar daar waar de kracht ligt!

  2. Nee, het grootste deel van de wereld bestaat uit dingen die wij niet bewust zijn en ook niet bewust waarnemen.
    Wij reageren daar op met stemming, gevoelens, oordeel.
    De “denkers” onder ons proberen die gevoelens en meer aan de hand van bewuste waarnemingen in ons persoonlijk wereldbeeld te rationaliseren en te verklaren. Daarmee scheppen wij een tweede wereld die een ander niet nodig heeft om zijn geluk of bestaan te verklaren.

  3. Actueel thema en mooi beschreven, zowel het hier en nu leven als de sfeer binnen het SWB. Afgelopen jaar deed ik een onderzoek bij een SWB in het Westen. Dat de politiek zo makkelijk lijkt te besluiten dat deze organisaties naar social firms moeten ombouwen en de mensen gedetacheerd gaan worden naar “gewone” bedrijven, veroorzaakt kortsluiting in mijn hoofd. Ik hoop op meer zinnigheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.