Opgeven? Of kiezen om te stoppen…

Ik schreef eerder al over falen en feedback, één van de vooronderstellingen van NLP. Vandaag ontving ik een reactie van een lezer die aangaf dat hij vaak refereert aan een uitspraak van Winston Churchill: Never, never, never give up. Ik zie herkenning in deze uitspraak mbt mijn coachingsgesprekken.

Opgeven is falen
Voor veel mensen die ik spreek (vooral mensen in verantwoordelijke rollen in het bedrijfsleven) is opgeven gelijk aan falen. Zij voelen zich sterk verantwoordelijk voor de te behalen resultaten en zullen alles op alles zetten om deze te halen. “Never give up” als credo dus. Op zich een goede eigenschap. Zoals echter de theorie van Daniel Ofman ons ook leert, zit in iedere sterk ontwikkelde eigenschap een risico. Wanneer je er teveel van hebt, verlies je de andere kant uit het oog. Ik denk daarbij aan termen als tunnelvisie, trekken aan een dood paard, etc.. Als opgeven gelijk staat aan verliezen en je bent (in je eigen overtuiging) een geboren winnaar, dan ga je dat toch nooit doen….

Het alternatief: besluiten om te stoppen
Een keuze is pas een goede keuze als je het alternatief serieus overweegt. Voor mij is dit een wezenlijke levenshouding. Je kunt pas een bewuste keuze maken als je je jezelf ervoor openstelt om de andere kant te kiezen. En stoppen is precies zo’n overweging. Hoe kun je met volle overtuiging kiezen voor doorgaan als je niet serieus overweegt om te stoppen? Dan is doorgaan eerder een non-keuze dan een keuze. En daar komt zelden iets goeds uit.

Nieuwe start
Het einde van iets is het begin van iets anders. Als je besluit om ergens mee te stoppen, ontstaan er mogelijkheden om andere dingen te starten. Vaak heb je daar nog geen zicht op voordat je stopt. Dat maakt de keuze dan ook lastiger. Ik schreef eerder al over “oude schoenen weggooien“. Ken je de uitspraak “beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald?

Leiderschap
Leiders kennen hun eigen beperkingen en tekortkomingen. Krachtige leiders durven zich kwetsbaar op te stellen. Daar is kracht en moed voor nodig. Zij durven fouten te maken en dat toe te geven. Zij durven te erkennen dat ze verkeerde keuzes hebben gemaakt. Zij durven te stoppen, ook al overzien ze nog niet alle consequenties daarvan. Zij durven hulp te zoeken als ze het niet meer weten. Zij durven te sparren en zichzelf te spiegelen. Ik krijg veel reacties op mijn artikelen over falend leiderschap. Helaas zijn die vooral van mensen die last hebben van die falende leiders. Maar… er is toch geen falen!! hoor ik je denken.. Toch wel. Ik vind dat je als leider faalt als je je eigen tekortkomingen niet DURFT te erkennen en angstvallig blijft doorgaan. Tegen beter weten in.. Dan ben je geen leider. Dan ben je hooguit een manager.

Ik wens je alle DURF die je tot leider kan maken.

 

Marc

PS: burn-out “overkomt” alleen mensen die falen om op te geven

5 thoughts on “Opgeven? Of kiezen om te stoppen…

  1. Beste Marc ,
    jou bericht (tekst) doet me denken aan een discussie die ik laatst heb gehad met een aantal lotgenoten.
    Ikzelf ben ME-patiënt en gezegend met Fybromealgie, die aan de bel trekt wanneer ik mijn grenzen overschrijd, geen planning maak, niet voor mezelf opkom en niet doseer.

    Het onderwerp van het groepsgesprek was: moet ik aanvaarden dat ik ziek ben alvorens ik er mee kan leren leven?

    Mijn standpunt hierin is: JA, je moet eerst aanvaarden dat je niet optimaal gezond bent, alvorens je kan leren omgaan met je beperkingen.
    De meeste anderen van de groep, inclusief de begeleidster hielden voet bij stuk. Aanvaarden nooit, er mee leren leven ja.

    Vroeger dacht ik hier net zo over. Aanvaarden stond bij mij gelijk aan ‘opgeven’.
    Maar dat is helemaal niet zo! Het is pas dan als je een situatie aanvaardt zoals ze is, je kan gaan werken aan een job, een leven dat binnen jou specifieke situatie haalbaar is en waarbij je je ook nog ‘Happy’ kan voelen.
    Dit is idem als voor een bedrijfsleider. Stoppen waar hij mee bezig of met de manier waarop hij bepaalde dingen aanpakt. Hij geeft het niet op door ‘op tijd’ te stoppen. Hij zorgt alleen dat hij niet langer kostbare tijd verliest aan iets dat toch niet opbrengt en hij opent de deur voor nieuwe mogelijkheden, initiatieven of projecten. Dat is niet opgeven, maar juist aanvaarden dat de dingen anders moeten. Stoppen creëert juist mogelijkheden om opnieuw met goede moed verder te gaan en een ander pad te volgen, een nieuwe weg in te slaan.

    En dat heb ook ik na vele jaren vechten en strijden tegen ‘mijn ziekte’ gedaan.
    Ik heb deze aanvaard, maar heb het nog lang niet opgegeven. Zoals zo dikwijls in dit leven heb ik de levensles uit mijn falen geleerd en hierdoor ben ik weer een stuk veder op mijn pad, ben ik weer wat wijzer geworden. Pas nu bruis ik van hernieuwde energie en is de pijn niet altijd meer op de voorgrond!

  2. Keuze maken en zelf het moment kiezen om te stoppen. Zelf stoppen gaat kracht vanuit en lef om een beslissing te nemen en te kijken.

    Aanvaarden van je situatie geeft rust in jezelf en nieuwe mogelijkheden om je op te richten. Energie en positiviteit krijgen weer kans.

  3. Even een verkeerde omschrijving in mijn reactie corrigeren (van zaterdag)

    Ik wil in de laatste alinea ” mijn falen” corrigeren door ‘mijn zogezegde falen’.
    Een mens maakt regelmatig situaties mee, waarin hij zogezegd faalt. Maar als hij hierover achteraf niet in schaamte, verdriet of woede blijft hangen. Maar juist eens stilstaat en verder nadenkt over de oorzaken of de situatie die hem hiertoe bracht, krijgt hij een.dieper inzicht in de ondeliggende factoren waarom hij ets minder goed of slecht heeft gedaan. Als die persoon er zijn les uittrekt en deze in de toekomst met zich meeneemt, dan heeft die persoon het juiste gedaan op dat moment. Hij moest deze minder leuke of soms zelfs gruwelijke situatie meemaken, om deze levensles te leren en sterker en wijzer zijn (levens) pad te kunnen vervolgen!

  4. een échte ondernemer sluit zijn bedrijf als de resultaten verminderen en hij er geen boterham meer voor zichzelf uit kan halen
    of…..hij geeft niet op en verandert zijn bedrijfsvoering dusdanig dat hij weer bij de tijd is en overlevingskansen heeft.
    beide beslissingen vereisen moed en wilskracht en vooral visie en het grote inzicht dat je, ongeacht welke je beslissing je neemt, als overwinnaar verder gaat.

    1. Beste Gert,

      Ik bedoel in mijn reactie met “het stoppen van een bedrijfsleider” niet dat hij zijn bedrijf sluit. Maar dat hij ophoudt met op een bepaalde vertrouwde manier zaken aan te pakken. Alsook de wijze waarop hij in relatie staat tot zijn werknemers, de manier van onderhandelen met klanten, leveranciers,.. eens grondig onder de loop neemt en er eventueel radicale of kleinere veranderingen in doorvoert. Als al deze pogingen er nog niet voor zorgen dat zijn bedrijf winst- en voldoening-gevend is, dan kan hij inderdaad beter de deur sluiten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.