Niemand begrijpt mij…

Ik ben een echte communicator. Mijn blogs worden door velen gelezen en gewaardeerd om de manier waarop ik iets kan overbrengen. Ik vind het leuk en ben er goed in om mensen iets te laten begrijpen. Ook in de DISC-persoonlijkheidsanalyse is mijn profiel “communicator / motivator”. Toch  kwam ik er deze week achter dat ik eerder in mijn leven juist niet werd begrepen…

Geraakt..
Soms gebeurt er iets dat je raakt en waarvan je niet direct begrijpt waarom het je raakt. Dat kan m.i. alleen maar als er een relatie ligt met iets dat in je leeft. En dat “iets” kan zo diep verstopt liggen dat je er zelf geen weet van hebt. Sterker nog: zo diep dat je jezelf niet kan voorstellen dat het zo is en je het zelfs stellig ontkent als iemand dat oppert. Zo gebeurde bij mij in dit geval. Ik heb mezelf echter de afgelopen jaren aangeleerd om (dat soort) overtuigingen los te laten en me ervoor open te stellen dat er zaken zijn uit mijn verleden die ik niet weet. En daarmee opent zich een wereld vol mogelijkheden.

Wat raakte me dan?
Op mijn vorige artikel (“Kijk papa, zonder handen“) reageerde “paul”. Buiten mijn blog om heb ik contact met hem gezocht en kwam o.a. op zijn LinkedIn-profiel. Daar werd ik geraakt door zijn “werkervaring”:
———————————————————–
ik begrijp het niet
Help
(51 jaar 4 maanden)
Ik was bang voor de woorden en verhalen die de mensen om mij heen spraken want ik begreep ze niet. Daarom dacht ik als ik nu precies doe wat ik denk dat men van mij verwacht dan is het goed en dan val ik niet op.

Soms was het heel verwarrend want dan zeiden ze totaal iets tegenstrijdigs dan wat ze lieten zien door de taal van hun lichaam of spraken ze zich tegen.
Angstvallig hield ik vast aan mijn eigen veilige wereld, dat kon ik en dat wist ik.
Ik kreeg in mijn hoofd altijd honderden beelden en gedachten waar dan wel hele leuke en creatieve ideeën uit ontstonden maar die paste dan weer niet in dat wat de anderen wilden. Of dit paste niet in het systeem.
Hoewel mijn hoofd graag wilde leren en ontdekken was het moeilijk om door de vele letters in de leerboeken de context van het verhaal vast te houden.
het stempel eigenwijs en niet sociaal, niet in staat om sociaal te doen. Maar is sociaal dan net doen alsof? Is sociaal om mee te praten met elkaar en zeker niet onder doen in sterke verhalen?
—————————————————-
Ik begreep nu op mijn beurt weer even niet waarom me dit raakte en besprak dit met mijn partner Roselie. Al vrij snel kwam naar boven dat me dit afgelopen jaar al eerder gebeurde bij een reactie op een ander blog-artikel. Nota bene had ik dat artikel de titel gegeven: “Gewoon, omdat dit me raakt“. En Roselie vroeg dus: “Heb jij je in het verleden dan ook onbegrepen gevoeld?“. Mijn primaire reactie (reflex) was: “Natuurlijk niet, ik kan mezelf juist goed verwoorden en voel me daardoor begrepen.“. En vervolgens liet ik de vraag op me inwerken.

Buiten de comfortzone
Ik stond mezelf toe om het voor mogelijk te houden dat ik me onbegrepen heb gevoeld om daarmee te ontdekken wat er zou gebeuren. Dat is stap 1 in het  transformeren van beperkende filters*: “LOSLATEN” (hierover meer in het volgende artikel). Dus ik vertelde mezelf: “Stel dat ik me in mijn leven onbegrepen heb gevoeld, wanneer zou dat dan zijn geweest en in welke situaties?“. Ik kan je vertellen: voor iemand die juist goed kan communiceren en mensen dingen kan uitleggen is dit even schakelen…

wpid-IMG_20130417_151521.jpg

De beerput
En, ging er een beerput open? Hmmm… dat vind ik nog wel meevallen, maar dat zit hem ook in de manier waarop ik met dingen omga denk ik. Er kwam in ieder geval voldoende naar boven. Zonder teveel in detail te treden (ik hou graag nog wat privé dingen buiten deze blog) kwam ik erachter dat ik in mijn jeugd me totaal niet begrepen heb gevoeld in de omgeving waar ik opgroeide. Dat verklaart waarschijnlijk ook wel waarom ik laatst – toen ik daar nog even doorheen reed – tot de conclusie kwam dat ik daar niet meer zou willen wonen. Verderop in mijn leven heb ik me ook onbegrepen gevoeld binnen Defensie – waar ik toch tien jaar heb doorgebracht.

Oud zeer
Gelukkig heb ik nu het verdriet kunnen voelen van destijds.  Waar je normaal gesproken de neiging hebt om van de pijn (het verdriet) weg te gaan, ben ik juist naar de pijn  toe gegaan. Dit is stap 2 van de transformatie. Door die pijn nu te voelen, kan ik deze verwerken en zal het “oude zeer” niet zo snel meer de kop opsteken in het hier en nu.

Lessons learned
Gelukkig zie ik ook dat het (door mij beleefde) onbegrip me iets moois heeft opgeleverd. Niet voor niets heb ik mijn communicatieve vaardigheden zo sterk ontwikkeld. Ik begrijp nu waarom ik zo graag mensen help om elkaar (en zichzelf) te begrijpen. Ik ervaar dat als mijn persoonlijke missie en voel me gezegend met de wetenschap dat ik die vaardigheden heb. Ik heb er zelfs mijn werk van kunnen maken.

Ik wil “paul” en “Douwe” van harte bedanken dat ze hun belevingen met mij hebben gedeeld en Roselie voor het liefdevolle confronteren met mezelf. Rest me om jou veel begrip te wensen. Vooral voor die dingen die je van jezelf nog niet zo goed begrijpt 🙂

* op dit moment ben ik bezig aan mijn boek over “leven met bezieling” waarin het transformeren van (beperkende) filters – zoals waarden, normen, overtuigingen – centraal staat. Ik verwacht deze medio 2014 af te hebben.

5 thoughts on “Niemand begrijpt mij…

  1. Hallo Marc,

    Mooi en inspirerend verhaal en (ook voor mij) een heel herkenbaar verhaal. Zo herkenbaar zelfs dat ik in 2007 de opleiding tot creatiecoach heb gevolgd. Ik kan je van harte het boek De Ontknooping van Marinus Knoope aanbevelen. Veel succes met jouw boek en tot ziens / horens.

    René

  2. Wauw Marc, ik ben impressed! Door je site, door je colums, door je communicatie, door je razende ontwikkeling. Kortom, door jou! Go with your flow, mooi, heel mooi mens!

    1. Dank je Leonie. Ik word er bijna verlegen van 🙂

      Ooit had ik een goede spiegel. Zij vroeg mij: Waar gaat het om: de reis of het doel. Toen wist ik met stelligheid te antwoorden: “het doel”. Zij heeft me geholpen om anders in te zien. Nu heb ik de mooiste en meest leerzame reis die ik me kan wensen.

      Dank daarvoor Leonie!

  3. Marc, een mooi eerlijk artikel en heel herkenbaar. Ik heb dat mensen mij niet begrijpen en ik me zoveel mogelijk aanpas of cursussen volg om zo duidelijk mogelijk te zijn, begrepen wil worden. De stappen die je zette zijn voor mij, o ja,momenten! Goed om bij stil te staan en ook weer te gebruiken. Malou

    1. Dag Malou,

      Dat lijkt me erg lastig, vooral in jouw functie… Fijn dat ik je die oh-ja-momenten kan bieden. Ik hoop dat ze je helpen in het verbeteren van de interactie met je lomgeving.

      Marc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.