Leidinggevenden voelen hun eigen lijden niet

Leidinggevenden hebben zichzelf aangeleerd om vooral met hun omgeving bezig te zijn. Dat geeft ze een goed gevoel én zorgt ervoor dat ze hun eigen lijden niet voelen. En dat hebben zo zo sterk ontwikkeld dat ze dat laatste vaak stellig zullen ontkennen. Simpelweg omdat ze het ook echt niet voelen. Maar ooit komt de dag….

leiden of lijden

Je hebt er vast wel eens van gehoord en misschien zelfs wel in je omgeving meegemaakt. Het klassieke beeld van de ondernemer of directeur die heel zijn leven hard heeft gewerkt. En op het moment dat hij daarmee kan stoppen, overlijdt hij kort daarna. Dit is het meest heftige voorbeeld van iemand die zo druk bezig is met LEIDEN dat hij zichzelf niet voelt. Ik kan dit goed uitleggen aan de hand van  mijn model van “Leven met Bezieling

Leven met Bezieling

Dit model kan ik op verschillende manieren uitleggen. De meest eenvoudige uitleg die hier van toepassing is, is dat de buitenste (blauwe) ringen staan voor wat je “DOET” en de binnenste (oranje) ringen voor wie je “BENT”. Anders gezegd: blauw is “DOEN” en oranje is “ZIJN”. En die twee systemen kunnen moeilijk gelijktijdig actief zijn. Dus: zolang je druk bezig bent met “doen”, voel je niet zo veel.  Ken je dat, mensen die niet goed in hun vel zitten en dat compenseren door heel druk te zijn? Vluchtgedrag noemen we dat ook wel.

Een andere manier om niet te hoeven voelen, is om je vooral te focussen op je omgeving. Voelen doe je namelijk van binnen. En wat is dan een goede manier om je te focussen op je omgeving en niet met jezelf en je gevoel bezig te zijn? Precies: leiding geven. Ik heb dat zelf aan den lijve ondervonden in mijn opleiding aan de Koninklijke Militaire Academie. Met name de oefening bij het Corps Commandotroepen staat me nog bij als de dag van gisteren. Bij toerbeurt werden we aangewezen om de leiding over de groep te voeren. Ik was er toen erg bewust van dat ik het liefst zelf de leiding had. Op dat moment voelde ik namelijk geen pijn en vermoeidheid; noch was ik ermee bezig hoe ver we nog moesten en hoe lang we nog door zouden gaan. Leiden om niet te lijden dus..

kct

 

De laatste jaren ben ik al maar bewuster bezig met LEIDERSCHAP. Dat vind ik nogal wat anders dan leidinggeven of managen. Een echte leider is m.i. veel meer. Hij geeft niet alleen leiding, maar staat ook goed in verbinding met zichzelf. Momenteel kom je de term “PERSOONLIJK LEIDERSCHAP” ook steeds meer tegen. Je kunt pas een echte leider zijn als je ook jezelf goed kent. En om jezelf goed te (leren) kennen, moet je voelen, naar binnen gaan. Een leider die zich niet kwetsbaar opstelt en niet kritisch is op zichzelf? Voor mij onbestaanbaar!

Wil je voorkomen dat jij als leidinggevende aan het einde van je carrière (of mogelijk eerder al) jezelf tegen komt? Gun jezelf dan tijd en ruimte om te “ZIJN” en om te “VOELEN”. Zoek daarvoor feedback in je omgeving. Dat heeft nog een mooi neveneffect. Als je jezelf bent (en geloof me: jezelf zijn is best ingewikkeld), kun je ook veel betere relaties aangaan. Want een relatie met een ander is altijd eerst een relatie met jezelf! Hoe doe je dat dan? Tsja, dat is nogal complex. Hoe dat in in mijn beleving in grote lijnen werkt, lees je binnenkort in mijn boek. Ik adviseer je echter om niet op te wachten tot ik deze af heb. Gun jezelf NU een coach, stel je kwetsbaar op, kom uit je comfortzone en vergroot je zelfkennis en inzichten.

what-matters-most-is-how-you-see-yourself_1

 

Ik wens je veel LEIDERSCHAP

Marc

One thought on “Leidinggevenden voelen hun eigen lijden niet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.