Kijk papa, zonder handen!!

Dominante vaders hebben langdurig een enorme invloed op het gedrag en vooral op de gevoelswereld van hun kinderen. En helaas heeft dat vaak erg negatieve invloed, zelfs op latere leeftijd.  Moeten we ze dat kwalijk nemen dan? Nee! Wil je weten waarom niet? En ben je benieuwd hoe je hiermee op latere leeftijd kan omgaan? Lees dan verder..

het gevoel dat je vader steeds over je schouder meekijkt..

Hoe is het zo gekomen?
Ook dominante vaders hebben over het algemeen het allerbeste voor met hun gezin. Misschien is het beter om te omschrijven wat ik hier met de term “dominant” bedoel; het is namelijk nogal een breed begrip. Ik doel hier op de vader die het gezin leidt op de enige manier die ze kennen (en hebben geleerd): op hun manier. Als man moet hij sterk zijn en voor zijn gezin zorgen. Dat “zorgen” is in die generatie vooral gericht op de onderste niveaus van de piramide van Maslow: lichamelijke behoefte & behoefte aan veiligheid en zekerheid voor zijn gezinsleden.

Mannen moeten sterk zijn!
De generatie voor ons (de generatie die nu zeg maar zestig jaar en en ouder is) is opgegroeid in harde tijden; tijden van overleven. Er was een duidelijke rolverdeling:  vader moest hard werken en was vooral gericht op geld verdienen. Dat was in zijn beleving “goed voor zijn gezin zorgen”. Bovendien was het zijn taak om zijn kinderen datzelfde te leren – en dan met name zijn zo(o)n(en). Daarmee uitte dit zich in het hoge verwachtingspatroon dat hij daarmee oplegde. Typerend is ook dat in die tijd “sterk zijn” niet te combineren was met emoties voelen. Emoties maakte je kwetsbaar en betekenden zwakte. Ook met die overtuigingen hebben zij hun kinderen opgevoed.

wie is toch die man die op zondag het vlees snijdt

Basisbehoeften van kinderen
In hoofdlijnen hebben alle kinderen gelijke basisbehoeften. Zo is ooit aangetoond (hoe bizar) dat  baby’s die niet aangeraakt worden sterven. Daarnaast hebben we (naast natuurlijk eten, drinken en warmte) allemaal als kind behoefte gehad aan aandacht, liefde en erkenning. En de natuur heeft ons niet voor niets twee ouders gegeven. We hebben dan van nature ook behoefte aan deze zaken van zowel de moeder als de vader. En met name bij aandacht en erkenning van de vader zie ik bij kinderen van dominante vaders problemen ontstaan die zelfs op latere leeftijd (midlife) behoorlijk kunnen doordreunen! Google maar eens op “te weinig aandacht van vader“.

vader en dochter

Gevolgen “op latere leeftijd”
Ik zie bij mijn coaching veel mannen in hun midlife, zeg maar ergens tussen de 35 en 55. Bij die mannen zie ik vaak vluchtgedrag (in o.a. werk), een ongezonde prestatiedrang, sterke dominantie óf juist een afkeer voor dominantie. In veel van die gevallen blijkt er een relatie te liggen met de band met hun vader.
Bij vrouwen resulteert de dominante vader veelal in het moeilijk kunnen aangaan van goede (gelijkwaardige) relaties. Dit kan zijn vanuit een aversie tegen het gedrag dat ze van vader kennen of door onzekerheid ontstaan vanuit de jeugd.
Ik realiseer me dat ik hiermee behoorlijk generaliseer en kort door de bocht ga en doe dit omwille van de leesbaarheid en eenvoud van het artikel.

Afrekenen met vroeger
Daar zit je dan maar mooi mee. Niets aan te doen? Zeker wel! Allereerst is het nodig dat je je eigen gedrag herkent en de link met de relatie met je vader erkent. Van daaruit zijn er verschillende mogelijkheden om het gevoel dat je als kind hebt ontwikkeld daar te laten waar het hoort: bij je kind-tijd. De kans dat je dat zonder enige hulp lukt, acht ik klein. Durf die hulp aan te nemen; je hebt veel te winnen. En het proces om je los te maken van je dominante vader is in heel veel gevallen goed te doen. En de winst die je ermee kunt boeken, is blijvend en groot! En als je vader nog bij je is, geeft het je zelfs de kans om een nieuwe (andersoortige) liefdevolle relatie met je vader aan te gaan als je het geluk hebt dat hij  nog bij je is.

Ik wens je veel liefdevol begrip voor je vader met al zijn beperkingen.

Marc

PS: Ik realiseer me dat ook ik een vader met beperkingen ben, zoals alle vaders dat zijn. Gelukkig vertelt mijn dochter mij hoe zij die ervaart  🙂

13 thoughts on “Kijk papa, zonder handen!!

  1. Hey Marc,

    Goed leesvoer! Helaas herken ik me ook in het zijn van een “dominante” vader. Ik doe wat mij geleerd is maar dat is geen excuus. Ik denk wel dat ouders de kinderen die zorg/opvoeding geven die de kinderen (onbewust) vragen. Mijn zoon heeft veel structuur en duidelijkheid nodig. Hij vraagt daar letterlijk om. Die vraag leidt natuurlijk tot een wat directievere stijl. Maar ik realiseer me dat dit ook negatieve effecten heeft. Lastige kwestie!

    Walter

    1. Hey Walter, Leuk dat je reageert! Ik lees in je reactie dat je in ieder geval probeert bewuste en goede keuzes te maken. Dat is al veel meer dan de afwezige vader waar ik op doel. Wat mij betreft is het essentieel om je daarnaast open te stellen en te proberen om te begrijpen hoe je zoon de dingen ervaart. Marc

  2. Combinatie van dominantie, lijfelijk- en geestelijk- en ander geweld zullen niet worden vergeten,
    vergeven wel….
    Maar desondanks is de schade ervan zo diep geworteld,
    hoe begripvol je het ook wil onderzoeken…
    Helaas.
    Relevant: hoe kom je van je minderwaardigheidsgevoel af en nog veel meer restschade.

  3. Combinatie van dominantie, lijfelijk-,geestelijk- en ander geweld zullen niet worden vergeten,
    vergeven wel….
    Maar desondanks is de schade ervan zo diep geworteld,
    hoe begripvol je het ook wil onderzoeken…
    Helaas.
    Relevant: hoe kom je van je minderwaardigheidsgevoel af en nog veel meer restschade.

    1. Beste G.J.

      Ik krijg de indruk door je reactie dag je een behoorlijke knauw hebt gekregen. Als dat zo is, zou professionele hulp je mogelijk kunnen helpen. Heb je dat al geprobeerd?

      Marc

    2. Ik heb een erg dominante vader gehad, alles pysich onderderdrukken en weinig ruimte voor gevoel en emotionele uiting, ik ben nu 43 en ondervindt emotionele groei ook in mijn relaties die hierop stuk lopen,ik wil intherapie welke past hier het beste bij?

      1. Dag Remond,

        Dat klinkt pittig. Mooi dat je voor jezelf enigszins helder hebt wat er aan de hand is. Jouw vraag is niet zomaar te beantwoorden op basis van de informatie die je geeft. Wil je me svp een persoonlijk bericht sturen, dan wil ik kijken of ik je verder kan helpen met je vraag.

        Marc

  4. In mijn ogen heb ik niet echt een dominante vader terwijl mijn twee broers daar anders over denken en hier ook andere ervaringen mee hebben.
    Ik was vroeger een zorgenkind en heb de rol van mijn ouders als heel liefdevol en beschermend ervaren.
    Onlangs is bij mij de diagnose klassiek autisme gesteld.
    In de gesprekken met mijn vader hierover, zijn er voor hem herkenbare situaties, situaties waar hij ook moeite mee heeft maar ook vertelde hij mij over zijn eigen jeugd een jeugd als kind van een mijnwerker, mijn opa moest hard werken in niet altijd de beste omgeving, uiteindelijk is hij ook gestorven aan de gevolgen van stoflongen.
    Ook deze opa had weer een jeugd met veel pijn en verdriet als kind van een binnenschipper die zijn tweelingbroer op jonge leeftijd verloor.
    Dus is denk dat de pijn zich waarschijnlijk generaties opstapeld, overgaat van kind op kind.
    We kunnen het niet vergeten maar wel vergeven.toch?

  5. Mooie reacties. Je bewust zijn van en vergeven is al een groot deel in je proces. Wij zijn allemaal een onderdeel in de familiegeschiedenis. Door bewustwording kun je iets doorbreken, andere wending geven. Zoals Paul verwoordt kan het voor ieder familielid anders ervaren worden. Wat heb je nodig en waar durf je heen te gaan, je verantwoordelijkheid te nemen voor het nu. Als de schade diep geworteld is, is het belangrijk je zelf te accepteren, respecteren en te vergeven hoe je vroeger gehandeld hebt. Toen was het een overleving, en heeft je geholpen door te gaan en verder te komen. Sterk! Je bent’, ‘NU’!

    1. Ik heb een erg dominante vader gehad, alles pysich onderderdrukken en weinig ruimte voor gevoel en emotionele uiting, ik ben nu 43 en ondervindt emotionele groei ook in mijn relaties die hierop stuk lopen,ik wil intherapie welke past hier het beste bij?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.