Ik heb niks aan jouw vertrouwen

Vertrouwen is een waardevol ding. Je moet vaak behoorlijk je best doen om het vertrouwen van iemand te verdienen. Dus hoe kun je dan zeggen dat je niks hebt aan het vertrouwen dat iemand je geeft. Of nog specifieker: aan het vertrouwen dat je van je leider of je collega / compagnon krijgt. Dat doe je dus niet zo snel. En toch kan het heel wenselijk of zelfs noodzakelijk zijn!

 

flipover

 

Misvattingen
Vertrouwen, betrouwbaar zijn, controleren, schriftelijk bevestigen….. we halen nogal wat dingen door elkaar.

Vertrouwen en betrouwbaar zijn
We verwarren vertrouwen met betrouwbaar zijn. Als je niet betrouwbaar bent dan bedonder je moedwillig de boel. Als ik jou niet vertrouw, betekent het dat ik je onbetrouwbaar vind. Het kan echter zijn dat ik jou wel als persoon vertrouw, maar er niet op vertrouw dat alles wat je doet ook “klopt” , of beter gezegd: “aan mijn verwachtingen voldoet”. Je bent te goeder trouw, maar doet iets anders dan ik verwacht. (wat nog niet persé betekent dat je het ook fout doet!!). Dat kan aan van alles liggen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat we elkaar niet goed hebben begrepen in onze verwachtingen. Of je hebt onvoldoende kennis of vaardigheden en bent je daarvan niet bewust.

 

Foto van AD.nl

 

Controle is geen uiting van wantrouwen
Vertrouwen is goed, controle is beter. Dat is één van de waardevolle wijsheden die me uit mijn diensttijd zijn bij gebleven (net als bijvoorbeeld: “tijd is prioriteit”). Het probleem is alleen dat veel mensen controle als negatief ervaren. “Vertrouw je me soms niet?” Herken je dat; dat je het gevoel hebt dat je (als persoon) als onbetrouwbaar wordt gezien? Dat heet wantrouwen. Het feit dat ik iets controleer hoeft niets met wantrouwen te maken. Ik wil mezelf ervan overtuigen dat we hetzelfde zien.

 

afbeelding van fokkesukkearchief.nl

 

Zullen we dat op papier zetten?
Een typisch moment waarop vertrouwen een rol speelt is wanneer we een afspraak schriftelijk gaan bevestigen. Ik heb jaren een commerciële functie gehad en met klanten zaken gedaan op basis van vertrouwen. Op het moment dat ik dan een afspraak ging bevestigen speelde er geregeld op gevoelsniveau een vertrouwenskwestie. Soms was dat overigens zo sterk bij de ander dat ik ervoor koos om het maar niet te bevestigen – ondanks dat ik dat alleen al omwille van misverstanden dan wel beter vond. Een keuze uit twee slechte opties in zo’n geval.

 

afbeelding van infoskep.com

 

Vertrouwen en leiderschap
Veel leiders vinden het belangrijk om hun mensen vertrouwen te geven. Dat komt ook vanuit hun eigen referentiekader en behoefte om vertrouwen te krijgen. In veel gevallen is het (onvoorwaardelijk) geven van vertrouwen echter een uiting van desinteresse. Dat noemt men de “laissez-faire” stijl. Ooit schreef ik tijdens een hei-sessie:

vertrouwen

Dat was even slikken voor de drie aandeelhouders die daar zaten. Eén van hen deed de boekhouding en de andere twee “hadden 100% vertrouwen in hem“. Er was op die manier geen betrokkenheid en ook geen gevoel van “team”. Iedereen was lekker op zijn eigen eilandje bezig. Moest de financiële man gecontroleerd worden dan? Jazeker! Ook hij kan zich vergissen of een ander beeld hebben van wat de bedoeling is dan zijn twee compagnons. Ook hij leeft in zijn eigen (beperkte) beeld van de werkelijkheid! Je kent toch het spreekwoord “Twee zien meer dan één?”

 

johari
JOHARI venster

 

Loop dan eens een dag met me mee…
In een ander geval coach ik een team met ervaren medewerkers. Zij hebben het volste vertrouwen van hun manager; echter het loopt niet zo goed. Het afgelopen jaar zijn de omstandigheden behoorlijk veranderd. In de basis blijft het werk gelijk en van de buitenkant lijkt alles ook eenvoudig te doen. Toch komen de medewerkers er op één of andere manier niet uit. Het enige dat de manager steeds zegt: “dat is niet zo moeilijk; ik heb er het volste vertrouwen in dat jullie dit lukt..“. En vervolgens verandert er niets. De medewerkers doen gillend hun best en de resultaten blijven achter. Totdat één van de medewerkers de manager duidelijk maakt waar ze behoefte aan heeft: “Het is fijn dat je me vertrouwt, maar ik heb er niks aan! Ik kom er zelf niet uit. Loop anders eens een dag met me mee. Ervaar waar ik tegenaan loop en help me om uit te vinden hoe we het wel kunnen aanpakken!“.

Dit signaal wordt geuit op een moment dat de medewerker zich veilig voelt om het aan te geven. Zij mag zich kwetsbaar opstellen en haar vraag om hulp wordt niet gezien als brevet van onvermogen. Ook dat is vertrouwen, maar dan in een andere vorm. Een dergelijke omgeving / cultuur is essentieel om een gezond en succesvol team op te bouwen. Als je die fundering onder je team weet te leggen, zul je zien dat alle problemen aan de oppervlakte komen en opgelost worden. En eenieder voelt zich er ook nog eens gelukkig bij. Inclusief de coach die heeft geholpen om die veilige basis te creëren 🙂

 

Ik wens je veel vertrouwen én veel betrokkenheid!

 

Marc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.