Ik denk dus ik besta

Ken je klassiekers zou ik zeggen. In dit geval de uitspraak “cogito ergo sum”, van de 17e eeuwse Franse filosoof, wiskundige en natuurwetenschapper René Descartes. Omdat ik de laatste tijd veel nadenk (en dus besta volgens Descartes) over o.a. denken versus voelen triggert deze uitspraak me wel. Temeer omdat ik getriggerd werd om eens na te denken over een tekst die ik eventueel zou laten tatoeren. En dat wordt zeker niet “cogito ergo sum”. Wat dan wel? Lees verder, dan leg ik je mijn overwegingen voor.

Denken is zo beperkt en beperkend
Onze hersenen hebben maar zeer beperkte capaciteiten. Hersenen zijn niet creatief. Ze kunnen alleen HERkennen en proberen alles dat ze op hun pad tegenkomen te proppen in hetgeen ze al kennen. En daar zijn ze niet eens echt goed in. Helaas weten onze hersenen ons wijs te maken dat ze daar wel goed in zijn. Onze hersenen zijn ons de baas – als we dat toelaten tenminste. En dat doet het overgrote deel van de mensen in deze maatschappij. Als je wilt weten waartoe onze hersenen in staat zijn in dit kader, lees dan eens “Uw brein als medicijn“. Verhelderend. Kijk maar eens naar onderstaand plaatje. Kantel je hoofd naar links. Kantel nu je hoofd naar rechts. Wat zie je? En je hersenen vertellen je dat het wiel draait, ook al is dat geenszins waar. Gefopt! Door je eigen hersenen.

Ik heb me laten misleiden
De eerste helft van mijn leven (in de veronderstelling dat ik de 80 haal 🙂 ) heb ik me laten misleiden. Ik heb mezelf laten opleiden, trainen en vormen om vooral mijn hersenen de baas te laten zijn. En.. als ik zo vrij mag zijn… daar ben ik aardig goed in geworden. Mentaal sterk, emotie en gevoel kunnen uitschakelen. Niet meer luisteren naar je lichaam. Knop om en gaan. Niet zeuren. Ik heb mezelf zelfs geleerd om pijn te negeren en om reflexen als van kietelen en schrikreacties “uit te zetten”. Met een hoge prijs. Ik kon de knop niet weer terugzetten. Ik was absoluut “afgestompt”.

In dit kader nodig ik je uit om dit filmpje eens goed te laten binnenkomen:

Ik besta niet alleen; ik LEEF!
Ik had dus vooral ook geleerd om niet naar mijn lijf te luisteren. En me niet te laten leiden door gevoel en emotie. Want dat hindert in goed functioneren. Dat maakt kwetsbaar en onvoorspelbaar. Ik had mezelf tot voorspelbare, stabiel functionerende mens laten omvormen. Een robot zou ik zo’n mens nu noemen.
Maar ik heb mijn keerpunt al een tijdje achter me liggen. Ik VOELDE dat ik niet meer gelukkig was en mezelf kwijt was. Ik heb daar veel verdriet van gehad en was tegelijkertijd gelukkig en blij dat ik dat verdriet kon voelen. Nog steeds ben ik mezelf aan het ont-wikkelen. In de letterlijke zin van het woord: al mijn wikkels, schillen, normen, overtuigingen aan het afpellen om steeds meer bij mezelf te komen. En dat betekent dat ik voel. Ik voel pijn, emoties (verdriet, vreugde, liefde, onzekerheid, angst, noem maar op). En ik voel mezelf. En de mensen om me heen.

Als ik al een tatoeage zou willen, zou het best iets als deze kunnen worden:

ik voel dus ik leef

 

Ik wens je veel verdriet
(en alle ander gevoelens en emoties)

 

Marc

One thought on “Ik denk dus ik besta

  1. Hallo Marc,

    Mooi verhaal en zeker herkenbaar. Ik heb regelmatig coachsessie met cliënten die zichzelf hebben geblokkeerd uit angst voor hun emoties. Emoties zijn juist bedoeld om je te helpen weer een heel mens te zijn. Emotie=E-motion=Energie in beweging. Deze energie (die je ervaart als een emotie) zet je aan om je te bewegen richting je essentie. Het langdurig negeren van deze energie (dus van je emoties) heeft tot gevolg dat langzaam maar zeker de energie opbouwt en uiteindelijk leidt dit tot een explosie. Het ‘eenvoudig’ toegeven aan je emoties zorgt ervoor dat de energie wordt gebruikt waarvoor deze bedoeld is. Jonge kinderen doen dit nog van nature, maar helaas hebben we als (school)kind geleerd dat het toegeven aan je emoties een teken van zwakte is, waardoor tegenwoordig hele volksstammen antidepressiva moeten slikken om de emoties nog enigszins onder controle te kunnen houden. In feite een tikkende tijdbom, terwijl de oplossing voor dit probleem in ons menszijn is ingebouwd. Als je hier meer over wilt weten, dan kan ik je het boek van Marinus Knoope (De Ontknooping) van harte aanbevelen.

    Hg,
    René

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.