Een hond heeft een baas

We hebben in Nederland een allergie tegen “baas”. Dat geeft ons een gevoel van ongelijkheid en misschien wel het gevoel van “slaaf zijn”. En dat willen we niet. En toch zie ik heel veel mensen zichzelf opstellen als slaaf. Verrassend toch? En de baas spelen? Niks mis mee!

hond

Wie is de baas?
Simpel: jouw manager, leidinggevende, directeur (of hoe degene ook maar heet die in het organogram vastzit aan het lijntje dat van jou naar boven loopt) is jouw baas. Hij of zij bepaalt wat er gebeurt binnen het bedrijf. Dat is nu eenmaal de rol die hij heeft gekregen in het grotere geheel. Ik zie echter veel bazen tekort schieten in die rol. Waarom? Omdat ook zij een allergie hebben tegen bazen-gedrag. Ik coach intelligente, ervaren mensen die op een baas-positie zitten en zich er vooral niet naar willen of durven gedragen. Je zult maar eens iets zeggen wat “men” niet leuk vindt. Of een beslissing nemen die achteraf niet de juiste blijkt te zijn. Als je je laat leiden door die angst, ben je geen goede baas. Helaas is het nemen van beslissingen namelijk onlosmakelijk verbonden aan je functie. En durf je die niet te nemen, dan schiet je tekort.

 

Polderen
Een organisatie gaat ten onder aan polderen. Iedereen moet gehoord zijn en alle meningen en belangen moeten uitvoerig worden gewikt en gewogen. En ondertussen… is de beslissing alweer achterhaald. Het niet nemen van beslissingen remt onnodig. Beter een beslissing nemen en hem later bijstellen. Op het moment dat de beslissing wordt genomen, kan de energie namelijk ergens naartoe. Tot die tijd, kabbelt het maar wat in het luchtledige. Een organisatie heeft daadkracht nodig. Daadkracht van de baas.

baas

 

Hork
Dus: je moet je maar opstellen als hork? Met niks en niemand rekening houden? En gewoon doen wat JIJ vindt? Schijt hebben aan de mening van anderen? Wat denk je zelf… Natuurlijk niet. Maar dat is wel het gevoel dat het bij velen oproept. Natuurlijk hou je rekening met de verschillende belangen. Bespreek je keuzes en luistert naar anderen. Maar er zijn grenzen. Ergens komt het moment van de keuze. En die maakt de baas. Want hij is daarvoor verantwoordelijk. Altijd. Mensen hebben behoefte aan duidelijkheid, richting. Ook al is die richting niet helemaal die van hun. Of misschien wel helemaal niet. Maar dan weten ze in ieder geval waar ze aan toe zijn.

 

Iedereen is de baas!
En wat als je baas dan een keuze maakt waar je je niet in kunt vinden? Oei… Tsja.. Nou, dan moet je maar doen wat hij zegt. Toch? Want hij is immers de baas hebben we net gezien. En daar gaat het mis. Want daar onderscheiden we ons van de hond of de slaaf waar ik het eerder over had. Want jij hebt altijd een keuze. Jouw baas staat namelijk niet met een zweep achter je; heeft je niet aan de riem of zet geen pistool tegen je hoofd. Jij bent en blijft altijd de baas over jezelf. Jij kan altijd keuzes maken. Als je daar tenminste het lef voor hebt. En heb je het lef daar niet voor? Geef dan voooral de schuld aan je baas……. Klaag erover bij je collega’s of thuis. Zoals velen dat doen. Dat lost namellijk wat op. Of toch niet?

eigen baas

Ik wens je veel eigen keuzes. Hoe spannend ze ook soms zijn. Want pas als je naar je eigen hart luistert én ernaar handelt, kun je jezelf met TROTS in de spiegel aankijken. Iedere dag weer. En dat is het grootste goed op deze wereld. Moed is angst hebben en toch doen. En soms heb je daar een steuntje in de rug bij nodig. Of een schop onder je kont. Faciliteer dat dan voor jezelf.  Ik heb goede oren, sterke schouders en maat 45 🙂

 

maat 45

 

Marc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.