Interventie tussen teamleider en teamlid (case)

Een (voor-)beeld zegt meer dan 1.000 woorden. Vandaar dat ik in dit artikel een heel concreet voorbeeld geef over een interventie die ik recent heb gedaan tussen een teamleider en een teamlid. Een dergelijke interventie kan feitelijk iedereen doen – ook jij dus.

 

gele kaart
interventie

Wat is een interventie?

In een eerder artikel heb ik uiteen gezet wat ik onder een interventie – in het kader van ontwikkeling van teams – versta. Klik hier om dat artikel te lezen.

Beschrijving van de case

In deze case was bij een reorganisatie “de oude binnendienst” vervangen door een “nieuwe binnendienst”. De teamleider had lang gewerkt met de oude binnendienst en kon maar moeilijk aan de nieuwe wennen; twee totaal andere personen. José en Anne (fictieve namen) zijn namelijk hoger opgeleide jonge dames die graag een pro-actieve bijdrage willen leveren aan het proces. Daar zijn ze door de manager van de teamleider ook expliciet op geselecteerd. De teamleider (laten we hem Peter noemen) was echter twee “wat oudere dames” gewend die de business en hem goed kenden en op de automatische piloot gewoon deden wat hij ze vroeg – zonder lastige vragen te stellen.

 

de binnendienst zoals Peter deze ziet...
de binnendienst zoals Peter deze ziet…

 

In de team-ontwikkeling heb ik een coachingsgesprek met Peter. Op de vraag waar hij nog tegenaan loopt, antwoordt hij: “Ik vind de samenwerking met José nog wel lastig; alles loopt op een of andere manier stroef. Bij alles wat ik doe, moet ik op mijn woorden letten en als ik gewoon iets vraag, is er een reële kans dat het in het verkeerde keelgat schiet.” In een eerder coachingsgesprek met mij sprak Peter alleen over “de binnendienst” en gaf aan dat het hem oprecht niet uitmaakt wie wat doet; als zijn zaken maar geregeld worden.

 

De interventie – op zoek naar de bron van de storing

Op het moment dit Peter dat aangeeft, vraag ik hem of ik José er even bij zal halen als ze tijd heeft; ze zit immers een klein stuk verderop. Dat is “wel oké” en gelukkig heeft José ook tijd (eigenlijk niet, maar ze vindt het lastig om nee te zeggen; daar maak ik maar even misbruik van). We moeten even een drempel over…

Afijn, ik leid het gesprek in op proces-niveau en vraag Peter om toe te lichten aan José hoe hij de samenwerking ervaart. Daar reageert José op door te bevestigen zij hetzelfde ervaart. We hebben dus een gezamenlijk probleem. Nu zou de neiging kunnen zijn om te blijven hangen op proces niveau en te benoemen wat beiden nu anders zouden moeten doen. Maar als je een probleem ervaart, ligt de oplossing minimaal één niveau dieper. Ik zoek dus nog even verder.

niveaus van samenwerking

 

Op relatie-niveau vraag ik José hoe zij de relatie met Peter ervaart.  José geeft aan dat zij het gevoel heeft dat ze niet goed uit de verf kan komen omdat ze niet betrokken wordt (dat is een antwoord op proces-niveau). Ik vraag dus – intuïtief – nog wat gerichter door: “In hoeverre heb je het gevoel dat je als binnendienst serieus genomen wordt in je rol en een belangrijke bijdrage kan leveren?” Aan de non-verbale reactie van José zie ik dat deze vraag binnenkomt op niveau van emotie.  José voelt zich niet gezien, erkend en gewaardeerd als mens en collega. Dat is voor haar blijkbaar erg belangrijk en raakt haar.

 

doorgraven tot je bij de bron bent
doorgraven tot je bij de bron bent

 

De interventie – route naar de oplossing

Van nature heeft Peter hier geen aandacht voor geeft hij eerlijk aan (dat wisten we al door een eerdere team-bijeenkomst). Het is dus wat naïef om te verwachten dat hij dat door dit gesprek ineens wel gaat hebben. En tegelijkertijd heeft José hier behoefte aan. Zij zal dus eerder “voelen” dat ze (persoonlijke) aandacht tekort komt dan Peter.

Gelukkig stelt José een goede vraag: “Peter, hoe kan ik je helpen om meer aandacht te hebben voor de relatie tussen jou en mij? Kan ik daarin iets doen?” Peter antwoordt dat hij het wel prettig vindt als ze hem laat weten wanneer hij “tekortschiet”. Voor José is dat heel fijn; zij is namelijk van nature niet zo assertief als het om haar persoonlijke behoeftes gaat en ervaart het antwoord van Peter als “uitnodiging” om wat meer aan te geven waar ze behoefte aan heeft. Ik vul aan dat dit natuurlijk Peter niet vrijwaart van de verantwoordelijkheid om ook hiervoor aandacht te hebben. We zijn in de interventie weer terug in de laag van inhoud. en hebben de onderliggende lagen meegenomen.

Natuurlijk moeten Peter en José het nog wel waarmaken in de praktijk. Dat zal onderwerp zijn van onze volgende coaching.

 

Ik wens je veel diepgang.

 

Marc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.