de sprinter en de marathonloper

In dit artikel gebruik ik de sprinter en marathonloper als beeldspraak voor verschillende visies op leiderschap. Wat gebeurt er als deze twee met elkaar gaan hardlopen? Beide zijn immers hardlopers. En toch hebben ze een totaal verschillende visie op de aanpak naar overwinning. Kunnen zij wel samen hardlopen? En wat zou daarvoor nodig zijn?

 

 

Verschil in inzicht
Ik heb jarenlang ervaring op gebied van werving & selectie voor managementfuncties. Hoe vaak hoorde ik dan op de vraag “Waarom is dat daar geëindigd?” het antwoord “We hadden een verschil in inzicht.“. Zeker in het begin van die periode dacht ik “Jaja… en wat is de echte reden?“.

 

Been there – done that
Inmiddels heb ik een dergelijk verschil in inzicht zelf aan den lijve ondervonden. In 2017 heb ik een jaar als interim manager bij een callcenter gewerkt. Een opdracht die ik bewust heb aangenomen om weer eens “vanaf de andere kant van de tafel” in de praktijk te ervaren waar je als leider tegenaan loopt.

Mijn opdracht was: maak een geïnspireerd team van de groep. Er was bij aanvang erg veel negativiteit bij het personeel en een managementstijl met een basishouding van wantrouwen met veel regels en veel controle.

 

De visie van sprinters
De wereld van callcenters zou ik typeren als de wereld van sprinters. Alles is gericht op korte termijn en wordt als zodanig gemeten. Belpercentages, conversies, werktijden, verzuim, overeenkomsten met en rapportages naar opdrachtgevers, etc.. En logisch ook. In een sprint heb je geen tijd of gelegenheid om je druk te maken over de lange termijn. De wedstrijd is NU en de finish altijd dichtbij. Je moet dus NU vlammen, alles op alles zetten. Blessures, vermoeidheid het maakt niet uit. Niet zeuren en gaan, anders verlies je de wedstrijd.

 

 

De visie van marathonlopers
Zo anders is de wereld van marathonlopers. Natuurlijk willen zij ook de wedstrijd winnen. Maar zij weten dat je niet ruim 40 kilometer loopt door vanaf moment één alles te geven. Dan loop je jezelf in de kortste keren leeg. Even zul je vooraan lopen, maar ergens onderweg zullen de lopers die hun krachten beter verdelen je voorbij lopen. En dan ga je niet als eerste finishen. Mijn wereld als team-inspirator is dan ook gericht op de lange termijn. Waarschijnlijk kan je er op korte termijn meer uit persen. Maar als dat betekent dat je roofbouw pleegt op je team, kan je beter op korte termijn genoegen nemen met wat minder.

 

 

Wie heeft gelijk?
Logischerwijs zou ik gezien bovenstaande zeggen: de marathonloper. En dat klopt. Als je een marathon gaat lopen. Maar er moeten natuurlijk resultaten geboekt worden. En als je klanten verwachten dat je dagelijks vier afspraken maakt  en je je daaraan hebt gecommitteerd, dan heeft de sprinter gelijk. Dus hebben beiden gelijk. En beiden hebben net zo goed ongelijk. De vraag is: ga je een marathon lopen of ga je sprinten?

 

 

Samen hardlopen?
Kunnen een sprinter en een marathonloper samen hardlopen dan? Dat kan zeker. Maar niet in één en dezelfde wedstrijd. Wanneer je als sprinter gebouwd bent, werkt de wereld nu eenmaal fysiek en mentaal anders voor je. Je kunt beginnen aan de marathon, maar innerlijk zul je allerlei weerstanden ondervinden. Er zal een knop om moeten voordat een sprinter de marathon gaat lopen en andersom. Dus laat sprinters sprinten en duurlopers de marathon lopen. Zo zet je eenieder op zijn kracht in.

En toch kan een samenwerking heel vruchtbaar zijn! In ieder bedrijf zijn namelijk zowel korte als lange termijn doelen. Stem dan wel de strategieën en doelen goed met elkaar af en blijf dat doen. Anders is er een verschil in inzicht en die wordt alleen maar groter. En – zoals ik in mijn recruitersbestaan vaak heb gehoord en vorig jaar heb ondervonden – leidt dat uiteindelijk definitief tot een breuk. Maar weet je de strategieën goed op elkaar af te stemmen en beide hardlopers in hun kracht te zetten? Dan heb je een winning team!

 

Mijn lessons learned
Ik kijk terug op een leerzaam jaar. Een jaar waarin ik een heel mooie opbouw heb gemaakt met een team om samen de marathon te lopen. Een onbevredigend einde omdat de sprinter concludeerde dat zijn wedstrijd slecht liep. Een ervaring waarin ik voor het eerst zelf aan den lijve heb ondervonden wat een verschil in inzicht doet. Een vroegtijdig einde waarbij ik me realiseerde dat ik al eerder heb “gevoeld” dat er iets niet goed ging. Maar waar ik me liet leiden door mijn doelgerichtheid en doorzettingsvermogen. Een moment waarin ik nog eens terugdenk aan de woorden die ooit tegen me werden gesproken: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Mijn belangrijkste les: blijf bij jezelf! Zorg dat je jezelf kent en maak keuzes die hierbij passen. Dan kan je dingen doen waar je blij van wordt. Waarvan je groeit en bloeit. En dat zijn de basisprincipes die ten grondslag liggen aan mijn aanpak van team-inspiratie. Zo vanzelfsprekend voor een ander…. Blijkbaar ben ik ook maar een mens :-). En dat was precies waarom ik een jaar “aan de andere kant van de tafel” ben gaan werken.

 

 

Ik wens je leerzame ervaringen en een 2018 vol groei en bloei. En wees niet bang om een keer je neus te stoten. Daar leer je van.

 

Marc

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.